Belki birgün özlersin. Bir fotoğraf çıkar karşına ya da bir anı gelir aklına. Aslında özlemek için bir bahanesi olmalı insanın, bir bahanen olmadan düşünürsün beni. Belki birgün özlersin. Eğer olur da birgün özlersen beni, kendinden bile sakla. Beni kimse anlatma ve asla hayatına giren biriyle kıyaslama. Çünkü benim gibi kimse sarılamaz sana kimse incitmekten korkarak öpmez gözlerini, koklayamaz saçlarını. Bu yüzden asla birisiyle karşılaştırma beni. Kimse sevemez kalbini benim gibi, bu incitir seni. Belki birgün özlersin, hissetmiyormuş gibi yap bu duyguyu, kendini kandır. Bunun bir işe yaramayacağını kendimden biliyorum ama az da olsa rahatlatır. Aslında birgün mutlaka özle beni. Herşey daha berbat bir duruma girmişken özle beni. Bir çıkış yolu olmadığında, benim için artık bir önemi kalmadığında işte tamda bu zamanda özle. Sevgimi, şefkatimi sana kıyamadığımı hatırla ve özle beni. Berbat bir hayat yaşa demiyorum ama bana yaşattığın herşeyi yaşa pişman ol istiyorum.